loty wysokosciowe

W miarę wzrostu wysokości spada ciśnienie atmosferyczne. Procentowa zawartość tlenu w powietrzu, wynosząca 21% pozostaje natomiast taka sama. Ciśnienie cząsteczkowe tlenu maleje więc wraz ze spadkiem ciśnienia atmosferycznego. Na wysokości około 3000 metrów ciśnienie atmosferyczne wynosi około 690 hPa (525 mm Hg), a ciśnienie cząsteczkowe tlenu 145 hPa (110 mm Hg). W tych warunkach hemoglobina w naszej krwi tętniczej jest nasycona tlenem tylko w 90%. Na wysokości 6000 metrów ciśnienie atmosferyczne wynosi 465 hPa (350 mm Hg), ciśnienie cząsteczkowe tlenu 100 hPa (75 mm Hg), a nasycenie krwi tętniczej tlenem wynosi 70%...

czytaj dalej

Zastosowanie fenotyiny

Fenytoina okazała się bardzo skutecznym lekiem w arytmiach ponaparstnicowych. Przeciwdziała utracie jonów potasowych i wewnątrzkomórkowej kumulacji jonów sodowych wywołanej przez glikozydy naparstnicy, co powoduje przywrócenie potencjału spoczynkowego do wartości prawidłowej. Dlatego też arytmie ponaparstnieowe są wskazaniem do stosowania tego leku. Z innych wskazań należy wymienić ekstrasystolie i częstoskurcz komorowy. W napadach częstoskurczu przedsionkowego, migotaniu i trzepotaniu przedsionków skuteczność jej jest nieduża. Fenytoina, ze względu na swoje właściwości istotnie różniące ją od leków chinidynopodobnych, jest cennym lekiem w leczeniu arytmii komorowej u chorych w wieku podeszłym...

czytaj dalej

Szmer nadczyniowy

Nad gruczołem wysłuchuje się szmer naczyniowy. Jeśli chodzi o psychikę, stwierdza się skłonność do dyssymulacji i często chwiejność nastroju. Objawy psychotyczne obserwuje się w wypadkach bardzo znacznego zaawansowania choroby. W ramach wstępnego rozpoznania klinicznego wprowadzono system punktacji objawów występujących w chorobach tarczycy, w którym każdy objaw, w zależności od częstości występowania, oznaczany jest określoną liczbą dodatnich lub ujemnych punktów. Suma wszystkich punktów mieści się w empirycznie ustalonych strefach, odpowiadających hiper, hipo lub eutyreozie. Pełny obraz choroby Basedowa z wolem, tachykardia i wytrzeszczeni oczu występuje tylko w ok. 30% przypadków z hipertyreozą...

czytaj dalej

Zespol hipochondryczny

Znaczna, względnie trwała i oporna ma psychoterapię, rozbieżność między wyobrażeniami chorego o swoim ciężkim stanie somatycznym a stanem faktycznym świadczy o zespole hipochondrycznym. Zwykło się wtedy mówić, że chory przywiązuje zbyt wielką wagę do swych banalnych dolegliwości i dopatruje się w swoim stanie ciężkiej choroby, chociaż jest zupełnie zdrowy. Zespół hipochondryczny może wynikać ze znacznie podwyższonego popędu samozachowawczego (lęk przed zgonem) lub z nadwrażliwości na bodźce wewnątrzustrojowe. Izolowany zespół hipochondryczny w wieku podeszłym nie istnieje. Występuje jako składowa innych zespołów (depresyjnego, neurastenicznego lub psychoorganicznego) i wtedy określa się je jako podbarwione hipochondryczne...

czytaj dalej

doswiadczenie Richardsa

A. N. Richards z uniwersytetu w Pensylwanii wprowadzał bardzo cienką igłę szklaną do torebki Bowmana w nerce żaby, pobierał przesącz i analizował wyniki wykazały, że w przesączu, stężenia mocznika, soli mineralnych, glukozy i innych składników były takie same, jak w osoczu, lecz nie było białek. Komórki torebki Bowmana są bardzo cienkie i nie są zdolne do przetło-czenia składników osocza z kapilar do torebki, toteż pracę tę wykonuje serce. Można wykazać doświadczalnie, że prędkość z jaką płyn przechodzi z kłębka do torebki Bowmana, prędkość filtracji kłebkowej, wzrasta i maleje wraz z ciśnieniem krwi i odpowiednio z ciśnieniem filtracyjnym. Normalna prędkość filtracji kłebkowej wynosi około 125 cm/min...

czytaj dalej

Zaburzenia psychiczne

Osoby, które zapadły na choroby organiczne, mogą być prawie pewne współczucia, poświęcania im uwagi, opieki ze strony krewnych i przyjaciół. Bez porównania trudniej o to chorym psychicznie. W społeczeństwie choroby psychiczne mierzy się zupełnie odrębną miarą niż choroby somatyczne. o dolegliwościach psychicznych mówi się jedynie szeptem. Chorych zaś się unika, izoluje, wyklucza ze społeczności, a nawet o nich zapomina. Za drzwiami szpitali i klinik psychiatrycznych, stanowiących niewypowiedziane tabu, kończą się także dziś jeszcze losy niezliczonych chorych. Na taki stan rzeczy składa się ustawodawstwo o ubezwłasnowolnieniu, niedostatek instytucji opiekuńczych typu ambulatoryjnego i stanowisko społeczeństwa, które nie potrafi uporać się ze sprzecznościami i obłędem własnego życia...

czytaj dalej

Zastosowanie Meksyletyny

Meksyletyna jest lekiem o dużej skuteczności prze-ciwarytmicznej w arytmiach komorowych. Skuteczność oceniana jest na 70—75%. W arytmiach nadkomorowych, jak też w arytmiach w zespole WPW jej skuteczność jest niewielka. Porównanie meksyletyny z chinidyną, amidem prokainy, dizopiramidem wykazuje mniejsze ujemne działanie na kurczliwość i przewodzenie w układzie bodźcoprzewodzącym przy równej, a nawet większej skuteczności przeciwarytmicznej. Najmniejszy ujemny inotropizm preferuje stosowanie tego leku w wieku podeszłym, w którym często istnieje utajona niewydolność serca (graniczna wydolność), a wdrożenie leczenia umiarowiającego może wyzwolić objawy niewydolności krążenia...

czytaj dalej

Skora

W alergiach skóra należy do narządów szczególnie często reagujących. Pokrzywka, osutka plamistogrudkowa i niektóre rozległe rumienię są odczynami skórnonaczyniowymi natychmiastowymi. Najczęściej powodują je leki lub środki spożywcze, choć wykrycie czynnika alergicznego bywa na ogół trudne. Uczulenie na leki może też spowodować zapalenie skóry pęcherzowe, złuszczające lub zapalenie z oddzielaniem się martwicze zmienionego naskórka. W przeciwieństwie do tych postaci uczulenie na środki spożywcze w alergicznej skazie naczyniowej udaje się wykazać tylko w pojedynczych przypadkach. Przykładem późnej reakcji jest wyprysk kontaktowy (nieostro ograniczony rumień skóry z grupkami guzków i pęcherzyków)...

czytaj dalej

Zespol zamroczenowy

Są to stany występujące nagle i zwykle do złudzenia przypominają ciężkie otępienie. Chory jest całkowicie zdezorientowany, ale zdolny do wykonywania skoordynowanych działań i różnych czynności często niezrozumiałych dla otoczenia. Niekiedy chory, nieco tylko otępiały, okresowo coś pakuje do torby, wychodzi na zewnątrz, jak gdyby dokądś się wybierał, czegoś poszukuje itp. W tym czasie nie poznaje otoczenia, z wypowiedzi chorego wynika, że jest całkowicie zdezorientowany — nie wie co chce zrobić, dokąd zmierza, nie wie kim jest itp. Po przeminięciu tego stanu pozostaje całkowita niepamięć. Chory niezbyt otępiały wyraża zdziwienie i niepokój, chory bezkrytyczny nie wierzy, że coś takiego mogło się mu zdarzyć...

czytaj dalej

Siara

Siara jest żółtawym płynem, przypominającym z wyglądu zbierającą się na mleku s’mietankę. Zawiera kilkakrotnie więcej białka i soli mineralnych, natomiast mniej tłuszczu i węglowodanów niż mleko kobiece wydzielane w późniejszym okresie. Ma też dużo leukocytów o właściwościach żernych, tzn. działających przeciw-bakteryjnie, oraz bardzo dużo ciał odpornościowych (o wiele więcej niż jest ich we krwi matki). Ciała odpornościowe osadzają się na powierzchni błony jelitowej, gdzie spełniają rolę ochronną wobec wszelkiego rodzaju zarazków, na które narażony jest noworodek. Przechodzą też do układu chłonnego, powodując zwiększenie ogólnej odporności na choroby...

czytaj dalej

jama gebowa

Jama ustna jest usztywniona przez kości szczękowe i ograniczona z boków policzkami, zębami i dziąsłami, od dołu przez język, a od góry przez podniebienie. To ostatnie oddziela jamę ustną od jamy nosowej i składa się z przedniej części kostnej, czyli podniebienia twardego i tylnej, błoniastej-podniebienia miękkiego. Podniebienie miękkie pomaga przy połykaniu i nie pozwala na dostanie się pokarmu do jamy nosowej. Język, zęby i gruczoły ślinowe, których ujścia znajdują się w jamie ustnej, odgrywają ważną rolę przy pobieraniu i trawieniu pokarmu. Dodatkową funkcją języka i zębów człowieka jest udział w mówieniu. Język. Język jest zbudowany z kilku warstw mięśni prążkowanych, zorientowanych w różnych płaszczyznach, dzięki czemu może on wykonywać skomplikowane nieraz ruchy...

czytaj dalej

Skazy krwotoczne

W skazach krwotocznych, spowodowanych niedoborem czynników zespołu protrombiny, jedynym skutecznym lekiem jest witamina K podana pozajelitowe. Należy podkreślić bardzo wyraźnie, że niedobór czynników zespołu protromfoiny (wskaźnik protromtanowy < 70%) jest jedynym wskazaniem do podania witaminy K. Podawanie witaminy K we wszystkich innych skalach krwotocznych i krwawieniach jest bezcelowe, a nawet może być szkodliwe. Szansa wyrównania niedoboru przez podanie witaminy K istnieje tylko wtedy, gdy komórki wątrobowe są wydolne. Podaje się witaminę K domięśniowo 2 razy dziennie po l amp. W ciężkich stanach, gdy konieczne jest uzyskanie szybkiego efektu (np. krwotok po przedawkowaniu pochodnych dilkumarolu), należy podać witaminę K dożylnie — najlepiej w postaci fitomenadionu, czyli witaminy Ki (Konakion) 0,5—2 mg. W niewydolności komórek wątrobowych, gdy mimo podania witaminy K synteza czynników grupy protrombiny nie może być uruchomiona, konieczna jest substytucja przez podanie mrożonego osocza. Skaza krwotoczna w wieku podeszłym wynika często z wielu przyczyn równocześnie — naczyniowych, płytkowych i niedoborów czynników osoczowych.

czytaj dalej