homeostaza i wydalanie

Usuwanie produktów przemiany materii z płynów organizmu jest bardzo ważną funkcją nerek, ale nie jest to ich jedyna czynność. Nerki odgrywają również pierwszorzędową rolę w regulowaniu ogólnej objętości krwi, zawartości wody w organizmie, odczynu pH oraz chemicznego składu krwi i płynów tkankowych. Komórki mogą żyć i funkcjonować tylko w bardzo ograniczonych warunkach. Przez wydalanie pewnych substancji i zatrzymywanie innych nerki utrzymują stałe środowisko w krwi i płynach tkankowych wymagane przez komórki dla normalnego funkcjonowania. Organizm charakteryzuje się stałością swego środowiska wewnętrznego, co Walter Connon nazwał homeostazą...

czytaj dalej

Zmiana kinetyk

Mało jak dotąd wiadomo o zmianach kinetyki komórek krwiotwórczych w procesie starzenia. Główne zmiany, jak się wydaje, .dotyczą mikrośrodowiska hemopoetycznego szpiku. Rozrost włókien tkanki łącznej i tkanki tłuszczowej oraz postępujące zmiany w naczyniach pogarszają ukrwienie i zmniejszają liczbę czynnych komórek mikro-środowiska szpiku kostnego. W tak zubożonym podścielisku komórki macierzyste nie znajdują warunków do zagnieżdżania się i dalszego rozwoju. W związku z tym zmniejsza się populacja komórek macierzystych, co ogranicza zdolność kompensacyjną szpiku, czyli możliwość szybkiego wyrównywania niedoborów krwi obwodowej w razie zwiększonego zapotrzebowania...

czytaj dalej

Stany mniej nasilone

W stanach mniej nasilonych objawami wiodącymi mogą być skargi na bóle głowy (głównie okolicy potylicznej), brak łaknienia ze zmniejszeniem masy ciała, sensacje w okolicy przed sercowej (na co chory się skarży) z podbarwieniem lękowym (o którym chory może nie wspominać), bezsenność, polegająca na łatwym wybudzeniu się z przykrym samopoczuciem lub lękiem. Czasem mogą być wyłącznie skargi na nasilenie się dolegliwości związanych z istniejącymi chorobami somatycznymi. W takich przypadkach zdarza się, że zespół depresyjny nie jest rozpoznawany. Postępowanie diagnostyczne zmierza do ustalenia przyczyn somatycznych zgłaszanych skarg, a spostrzegane przygnębienie jest uważane za wynik dolegliwości somatycznych...

czytaj dalej

Zapalenie przelyku

Istotą choroby jest uszkodzenie (nadżerki, owrzodzenia) i zapalenie błony śluzowej przełyku, wywołane przez kwaśną zawartość żołądka zarzucaną do przełyku. Schorzenie to stanowi problem geriatryczny, ponieważ postępujące z wiekiem zwiotczenie narządów usposabia do powstawania przepukliny otworu przełykowego, która jest jedną z częstszych przyczyn zapalenia przełyku wywołanego zarzucaniem zawartości żołądka (reflux-oesophagitis). Postępowanie terapeutyczne, obejmujące ustalenie właściwego sposobu zachowania się chorego, dietę, leczenie farmakologiczne i ewentualnie chirurgiczne, powinno mieć na celu przeciwdziałanie refluksowi żołądkowo-przełykowemu oraz zmianom destrukcyjno-zapalnymi błony śluzowej przełyku, jak też przyspieszenie klirensu przełykowego kwasu solnego...

czytaj dalej

Pielegnacja skory

Regularna pielęgnacja skóry jest ważna nie tylko ze względów higienicznych, lecz wpływa także na dobre samopoczucie i może zapobiec występowaniu chorób. Sposób pielęgnowania skóry zależy od tego, czy mamy skórę normalną, suchą czy tłustą. Jednak typ skóry uzależniony jest we wszystkich niemal przypadkach od pory roku (w zimie z reguły skóra jest bardziej sucha niż w lecie), hormonów i ogólnego stanu zdrowia. U niektórych osób nawet w obrębie twarzy występują różne typy skóry. Preparaty do pielęgnacji skóry i jej leczenia stoją do naszej dyspozycji w różnych postaciach. Rozróżnia się więc: maści, kremy, zawiesiny i roztwory. Maści są tłuste i albo nie zawierają wody, albo zawierają jej bardzo niewiele...

czytaj dalej

Starczy zespol psychoorganiczny

Możemy go podzielić na dwa różne zespoły: zespół charakteropatyczny i otępiany. Podział ten jest wyłącznie teoretyczny, ponieważ w praktyce spostrzegamy zwykle zespół mieszamy. Funkcje psychiczne człowieka rozdzielić się nie dadzą, a każda zmiana jednej w jakimś stopniu wpływa na stan innych, nawet jeszcze nie uszkodzonych. Stad podział wynika raczej z różnych proporcja zmian charakteru i intelektu. Gdy przeważają zmiany charakteru, to mówimy o charakteropatii, gdy dochodzi do upośledzenia intelektu — mówimy o otępieniu. Otępienie starcze, w swoim obrazie (klinicznym, jest zespołem objawów lepiej zdefiniowanych i zarazem bardziej wymiernym w ocenie lekarskiej w porównaniu z charakteropatią. Podstawowe objawy to osłabienie pamięci, myślenia i inteligencji...

czytaj dalej

Zapalenie tarczycy

Zapalenie tarczycy jest określeniem zbiorczym dla różnych chorób gruczołu tarczowego, które łączą objawy morfologiczne zapalenia. Etiopatogeneza zapalenia, z rzadkim ropnym zapaleniem tarczycy włącznie, jest nieznana. Podstawą podziału zapaleń jest wyłącznie obraz kliniczny i histopatologiczny. Ostre zapalenie tarczycy jest chorobą rzadką. Rozpoczyna się ono silnymi bólami i obrzękiem części lub całej tarczycy, z chrypką, gorączką, bólami przy połykaniu, i powoduje powiększenie węzłów chłonnych szyi. Znane są popromienne zapalenia tarczycy, rzadziej występują zapalenia wywołane drobnoustrojami w ramach zakażenia bakteryjnego lub grzybicy, W zapaleniach bakteryjnych może dojść do rozpadu i powstania ropnia. Przejściowo mogą wystąpić objawy nadczynności...

czytaj dalej

sztuczne oddychanie

Odruch oddechowy zatrzymany na skutek zatonięcia, wchłonięcia dymu lub szoku elektrycznego może zostać przywrócony dzięki sztucznemu oddychaniu. Przez wiele lat praktykowano rozmaite metody sztucznego oddychania, a metoda przy użyciu rąk, Holger-Nielsena, jest propagowana przez amerykański czerwony krzyż. Nieprzytomną osobę kładzie się na brzuchu, podczas gdy jego ręce są złożone przed jego głową. Osoba wykonująca zabieg klęczy przed głową pacjenta i kładzie obie swoje dłonie na jego plecach w dolnej połowie łopatek i naciska je z siłą około 20 kg przez 3 sekundy powodując wydech. Następnie zwalnia ucisk, chwyta pacjenta pod pachy i unosząc w górę wywołuje wdech. Inną, skuteczną metodą sztucznego oddychania jest metoda usta-usta...

czytaj dalej

Stosowanie glikozydow

W przypadku stosowania glikozydów o dobrym wchłanianiu się z przewodu pokarmowego (acetylodigitoksyna, w pewnym stopniu także digoksyna) możemy od początku stosować glikozydy doustnie. Glikozydy te, o lepszym wchłanianiu i większym stopniu kumulacji, umożliwiają uzyskanie bardziej wymiennych skutków terapeutycznych oraz utrzymanie poprawy za pomocą ściśle określonej dawki podtrzymującej. Natomiast jesteśmy przeciwni obserwowanej w niektórych środowiskach tendencji szerokiego stosowania u osób starych proscylarydyny A i doustnie podawanego lanatozydu C. Glilkozydy te, ze względu na złe wchłanianie się w przewodzie pokarmowym, uniemożliwiają dokładne oznaczenie dawki podtrzymującej, a tym samym prawidłową kontrolę leczenia...

czytaj dalej

przemiana bialek

Większość aminokwasów, jakie dostają się żyłą wrotną do wątroby, zostaje wychwycona z krwi i czasowo zmagazynowana. Później część z nich powraca do krwi i tą drogą dostaje się do innych komórek jako budulec protoplazmy. Doświadczenia ze znakowanymi ciężkim azotem (15N) aminokwasami wykazały, że białka, z których zbudowane jest nasze ciało, ulegają bardzo szybko rozkładowi i muszą być stale odnawiane. Jeżeli w pokarmie znajduje się więcej aminokwasów niż wymaga tego synteza białek komórkowych, enzymy w wątrobie usuwają z aminokwasów grupy aminowe jest to tzw. dezaminacja. Inna grupa enzymów wiąże odszczepione grupy aminowe z dwutlenkiem węgla, przetwarzając je w ten sposób na produkt odpadkowy-mocznik, który jest doprowadzany z krwią do nerek i wydalany z moczem...

czytaj dalej